hayatfİgüranı

Kafamda ki nidaların kaynağı sen! Soru işaretlerinde biz, Belirsizlikler de ise kimimiz

Sesle,zaman;farkının kırılma noktası. Diyalektik? Dinamik? Fobik ! Ama değil ironisi.

Bazen evrensel bir histir damarlarında dolaşan, hiç geçmesin istersin. Yargılardır cehennemlik olan; düşüncedir cennet.

O ilk bakış, Sonra ki reddediş; Şimdi ki vazgeçiş! Her zaman ki bekleyiş?

Sırtımda ay... Yüklenmiş; Işığıyla yürüyorum. Tıpkı sevgin gibi, Nadasını sürüyorum!

Ses zaman,görüntü zaman;farkının kırılma noktası. Diyalektik? Dinamik? Fobik? Ama değil ironisi.

Mutlak olan görünenin ardında. Aşk oldum özüne!

Güneşin batmadığı, Ayın doğmadığı, Güzel yerler; Tam da burası. Güneşin hep olduğu, Ayın dolunduğu, Güzel! Tam kalbimde.

Zaman görece mi? Bunlar teşkilat! Görece haliyle, Sen de bir zar at.

Ay;yine,her zamanki karanlığında, Dalın köke saygısından olsa gerek! "Hayat Figüranı" misali...

Yerçekimini kaldırdım, Yıldızlara yaaağ diye.

Dünyayı senin gibi görmek istiyorum... Harfleri doğru kullan benim için.

Ay köşesine çekildi... Yalnızlığın "adım hisleri" ışıksız kaldı. Biliyordu ki gelecek, Ona arşınlanan adımlar aydınlanacak. Şimdilik gökkuşağı da yeterdi; nankörce!

Nasıl biz olacağız? Korkuyorum sana zarar vermekten, öylesine Tarifsiz bir öylesine ölürcesine "Ben"den sıyrılamayıp Sen olamadığım zaman Biz olmayı istemek? İzah da beklemiyorum Aslında bekliyorum. Gel bana;beni,senin gözünden... Ben de "biz"e gideyim senin yolundan.

...katıksız ay ışığında, saflıktan arınmak? saflıktan arınmak da ne ola ki! geleceği etkilemesin diye "an" hissini gelecekten taşıyarak. öncesi de, sonrası da sen olsun. O , "an" kavramının kesişiminde.

Yanlış bir şeyin olduğunu;hissettiği, O anlarda ; -miş gibi davranmaya karar verdi... Bilgece. Çünkü,aşk hep vardı,yerçekimi gibi!!! Aktarması gereken? paidesi idi.

Hiç birşey tek başına anlam kazanmaz, Hiç birşey tek başına anlamlı kılınamaz, Ne kattın sevginin harcına? Nefretle bile yoğursan amenna... Ben seni katık ettim; kişiliğinle, Anlamı olsun diye sevgimin! Anlamlı kılınsın diye "olduğum" kişiliğinin.

Donuk ama v âkıf, Kalınmışlığın sığlığı; Neticesinde? Berrak kalabilmek ve yansıtabilmek bakanı... Bakandan ötürü. Ya da; pislemek, diyebilir miyiz bakanın kaderi?

Hayat;ne kadar çaresiz, İçindeki sensiz, Sen ile de var! Sensiz de. Hep var,ilgisiz Herkes sen, Herkes de bir "sen"...

Farklı gözleri işliyorum benliğime. Anlıyorum ki;farkımızın olmadığını," görece" bir diğerimizden! Yahut da "görece" farklı olduğumuzun...